W „długi weekend” 10-13 czerwca przepłynęliśmy Drawę (ze Złocieńca do poligonu). Spływ był rodzinny, 3-pokoleniowy, czyli z naszymi rodzicami.
Wcześniejszy odcinek (do Złocieńca) zrobiliśmy oddzielnie: my 2 tygodnie wcześniej (Drawa-prolog), a rodzice bezpośrednio przed długim weekendem.
Ogólnie było fajnie, ale też trochę pechowo (mieliśmy serię różnych mniejszych i większych pechów z dziedziny techniki i zdrowia) i właściwie nic nie szło zgodnie z planami, które pieczołowicie układałem przed spływem.
Uczestnikiem spływu, który przeżył największe stresy i niebezpieczeństwa, był nasz piesek - Sonia:
- kiedy pojechaliśmy do Drawska rozstawiać samochody, to zapomnieliśmy tam
psa. Kiedy wróciłem tam, cały w strachu, po godzinie, psina czekała
w tym samym miejscu, gdzie została !
- na ostatnim etapie pies nam się wykabinował przy przeciąganiu kajaka przez drzewo na szybkim nurcie, ale spryciara przepłynęła pod drzewem i dobiła do brzegu :-).
Gdyby w kilku zdaniach ocenić rzekę, to: odcinek do Drawska taki sobie - rzeka niezbyt ciekawa, brudnawa i mocno zaśmiecona (na każdej przeszkodzie dziesiątki butelek dzwoniących jak potępieńce), ale za Drawskiem, a zwłaszcza za jeziorem Lubie już piękna, czysta rzeka.
Spotkaliśmy kilka spływów (łącznie kilkadziesiąt kajaków).
Daje się zauważyć ostra rywalizacja kapitalistyczna pomiędzy gospodarzami pól biwakowych: na polu X twierdzą, że na polu Y kradną, a na polu Y mówią, że ci z pola X niszczą im pomosty i też kradną itp. Część tej energii mogliby spożytkować na sprzątanie rzeki.
Ciekawostka: gospodarz jednego z pól biwakowych naliczył w ub. roku 8600
kajakarzy płynących Drawą.
GALERIA
CZWARTEK, 10 CZERWCA
Biwak w Rzęśnicy, który miał być tylko jednym z biwaków,
a stał się bazą spływu na całe 4 dni.
Uczestnicy spływu. Od lewej Adam, Tata (zwany Dziadziem Rysiem),
Mama (znana też jako Babcia Zosia) i Ola. Zdjęcie wykonał Tomek ...
... który tutaj jest z Dziadziem.
Start w Złocieńcu.
Czyżby qńkurencja ?
Adam i Tomek na wirażu
Tomek z Babcią. Pod wieczór biwak zamienił się
w miasteczko namiotowe – dwa spore spływy
kończyły tutaj pierwszy etap.
PIĄTEK, 11 CZERWCA
Na początku etapu (za Rzęśnicą).
Teraz będą dwa zdjęcia z serii: wszyscy boimy się patyka
Udało się !
Nie było łatwo.
To nie spływ „Zwałki”, to tylko górna Drawa
Postój przed Drawskiem.
Przeczekujemy burzę pod mostem.
A wokół było tak.
Typowy krajobraz górnej Drawy.
Zbliżamy się do Drawska.
A w Drawsku znowu na nas pada.
Za to potem pojedliśmy w fajnej pizzerii (w
Złocieńcu).
SOBOTA, 12 CZERWCA.
Tego dnia na płynięcie zdecydowali się tylko Ola i Adam. Reszta ekipy
obsługiwała nas logistycznie, kolacyjnie i babysitersko, co jest niemniej
ważne od samego płynięcia.
Na przenosce tuż za Drawskiem. Od tego miejsca rzeka wyraźnie zmienia
charakter – robi się po prostu ładniejsza.
Na starcie do „wierzbowego slalomu”.
Wpływamy na jezioro Lubie.
Musieliśmy jeszcze znaleźć ujście rzeczki o
nazwie Brzeźnicka Węgorza.
Ola, jakimś szóstym zmysłem odnalazła je w gęstych trzcinach. Jeszcze
kilkaset metrów pod prąd (strasznie brudna ta rzeczka!) i lądujemy przy
leśniczówce Dzikowo, gdzie zostawiliśmy samochód.
A Tomek spędzał czas z Babcią i Dziadziem.
Ognisko po etapie.
I bociek nas odwiedził.
NIEDZIELA, 13 CZERWCA
Przed startem nad jeziorem Lubie. Przez cały dzień świeciło słońce
– już prawie zapomniane w tym roku zjawisko atmosferyczne.
Za jeziorem Lubie Drawa robi się piękna i czysta.
Pod tym drzewem Sonia miała „kabinę”.
Kończymy pod słynnym mostem na szosie Drawsko Pom. – Kalisz Pom.
Niewidoczna na zdjęciu tabliczka głosi: :”TEREN POLIGONU. PRZEBYWANIE GROZI
ŚMIERCIĄ”.
TROCHĘ STATYSTYKI
| Data | Trasa | Kto płynął |
| 10–13. 06.2004 | Drawa: Złocieniec – początek odc. zamkniętego (most na szosie Drawsko Pom. – Kalisz Pom). |
1 kajak: Ola, Sonia 2 kajak: Adam, Tomek 3 kajak: Mama i Tata |
Razem: 44 km
opracował: AdaMokles
